1[Φι]λοστράτα βέβηκα πηγὰς εἰς ἐμὰς
2[λ]είπουσα δεσμόν, ᾧ φύσις συνεῖχέ με·
3ἐπὶ τοῖσ<ι> δέκα γὰρ τέσσαρ᾿ ἐκπλήσασ᾿ ἔτη
4πέμπτῳ τὸ σῶμα καταλέλοιπα παρθένος
5ἄπαις, ἄνυμφος, ἠίθεος· ὅτῳ δ᾿ ἔρως
6ζωῆς ἔνεστιν, ἀφθόνως γηρασκέτω.
1Ich, Philostrata, kam zu meinen Quellen
2und ließ zurück die Fessel, mit der die Natur mich zusammenhielt.
3Denn als ich zu den zehn noch vier Jahre vollendet hatte,
4habe ich im fünften als Jungfrau meinen Leib verlassen,
5ohne Kind, ohne Mann, ein junges Mädchen. Wem Liebe zum
6Leben innewohnt, der soll altwerden, unbeneidet (von mir).